قالَ الْمَلَأُ گفتند گروهى از بزرگان و پيشوايان الَّذِينَ كَفَرُوا آنان كه كافر بودند مِنْ قَوْمِهِ از گروه او چه بعضى از اشراف قوم او مسلمان بودند چون مرثد بن عاد و متابعان و اما كافران گفتند اى هود إِنَّا لَنَراكَ به درستى كه ما ترا مىبينيم متمكّن فِي سَفاهَةٍ در بىخردى كه دين قديم را مىگذارى و دين محدث مىآرى وَ إِنَّا لَنَظُنُّكَ و به تحقيق ما گمان مىبريم ترا مِنَ الْكاذِبِينَ از دروغ‌گويان در آنچه مىگوئى قالَ يا قَوْمِ گفت هود عليه السلام كه اى گروه من لَيْسَ بِي سَفاهَةٌ نيست مرا خفت عقل و حماقت وَ لكِنِّي رَسُولٌ و ليكن من فرستاده‌ام مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ از پروردگار عالميان أُبَلِّغُكُمْ مىرسانم بشما رِسالاتِ رَبِّي پيغامهاى آفريدگار خود را وَ أَنَا لَكُمْ و من مر شما را ناصِحٌ أَمِينٌ نصيحت‌كننده‌ام راست‌گوئى و بىخيانت أَ وَ عَجِبْتُمْ آيا عجب مىآيد شما را أَنْ جاءَكُمْ آنكه بيايد به شما ذِكْرٌ پندى يا بيانى مِنْ رَبِّكُمْ از پروردگار شما عَلى رَجُلٍ بر زبان مردى مِنْكُمْ از جنس شما يعنى هم نسب شما كه او را دانيد و او شما را داند و سبب فرود آمدن ذكر برو آنكه لِيُنْذِرَكُمْ تا بيم كند از عقوبت الهى وَ اذْكُرُوا و ياد كنيد نعمت خدا را إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ چون گردانيد شما را پس‌نشينان و ساكنان زمين احقاف از حضرموت تا عمان مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ از پس هلاك قوم نوح ع وَ زادَكُمْ فِي الْخَلْقِ و بيفزود شما را در آفرينش بَصْطَةً قوتى يا زيادت داد شما را بر آفريدگان غلبه و گفته‌اند مراد از بصطه طول قامت است كه مقدار كوتاه‌ترين قدهاى ايشان شصت گز بوده درازترين صد گز فَاذْكُرُوا پس ياد كنيد آلاءَ اللَّهِ نعمتهاى خدا را لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ تا شايد كه شما رستگار شويد قالُوا گفتند آن گروه مر هود ع را أَ جِئْتَنا آيا آمده بما لِنَعْبُدَ اللَّهَ تا بفرمائى ما را كه بپرستيم ما خدا را وَحْدَهُ يگانه و يكتا وَ نَذَرَ و دست بداريم و پرستش فروگذاريم ما كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا آن چيز را كه بودند كه مىپرستيدند پدران ما از بتان و با هيچ وجه ترك عبادت ايشان نمىكنيم و تو ما را از عذاب مىترسانى فَأْتِنا بِما تَعِدُنا پس بيار آنچه ما را بوى وعيد مىكنى إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ اگر هستى تو از راست‌گويان در نزول عذاب .